واکنش ارز و تجارت به جنگ داخلی افغانستان – ایرنا

با برداشت واقعگرایانهای که حکومت پاکستان از ماهیت تحولات داخلی ایران داشت علیرغم اینکه این کشور روابطش را تا آخرین روز های حکومت پهلوی با این رژیم حفظ کرد که نمونه آن سفر ژنرال ضیاالحق به ایران در سپتامبر 1978 بود؛ با این وجود، وزیر کابینه او خورشید احمد آشکارا از انقلاب ایران حمایت کرد. از این بهبعد روابط دو کشور سیر صعودی را طی نمود و با سفر دکتر ولایتی وزیر امور خارجه در مارس 1982 به پاکستان و پس از آن سفر غلام اسحاقخان وزیر دارایی پاکستان به ایران مناسبات به بالاترین سطح خود پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران رسید (وزارت بازرگانی، 1364: 140). در اعلامیه مشترکی که در پایان سفر دکتر ولایتی انتشار یافت طرفین اعلام کردند در مذاکرات انجام شده، مسائل بینالمللی و منطقهای مورد علاقه دو کشور مورد بحث قرار گرفته و خواستار توسعه روابط اقتصادی و فرهنگی و سیاسی بین دو کشورشدند. اسلامی که تو را بنده خدا قرار می دهد قطعا آمریکا با آن مشکل دارد و این همان اسلامی است که در ایران پیروز شد.

پاکستان اولین کشوری بود که جمهوری اسلامی ایران را در 21 بهمنماه 1357 به رسمیت شناخت. از اینرو، پس از جنگ 1965، روابط پاکستان با چین علیرغم مخالفتهایی که آمریکاییها داشتند به شدت توسعه یافت و به تدریج چین به متحد سیاسی و استراتژیک پاکستان تبدیل گردید. اگرچه چین همواره در مدار کشورهای بلوک شرق قرار داشته اما به واسطه چالش و رقابتی که با هند داشته و دارد، میتوانست متحد مطمئنی برای پاکستان باشد. به جز ایالات متحده آمریکا، در سیاست خارجی پاکستان، رابطه با چین از اهمیت راهبردی بسیار زیادی برخوردار بوده است. به دنبال اشغال نظامی افغانستان توسط ارتش شوروی و اوجگیری جنگ سرد بین دو ابرقدرت، پاکستان در کانون سیاست منطقهای و بینالمللی قرار گرفت. سیاستمداران پاکستانی به خوبی واقف بودهاند که در صورت وقوع بحرانی بین این کشور و هند، نمیتوانند بر حمایت همهجانبه آمریکا و غرب حساب بکنند. تصمیم حزب الله، لبنانی است، ولی کسانی باید لبنانی بودنشان بررسی شود، احزابی هستند که تحت امر سفارتخانهها (سفارت آمریکا) قرار دارند. ماه گذشته احمدینژاد اعلام کرد مردم ایران از سیاست کشورشان در قبال طالبان حمایت نمیکنند و معتقدند منابع کشورشان باید در داخل و برای توسعه اقتصادی مصرف شود.

روحالله رمضانی سالها قبل از آثار مکتوب ایرانی درباره تاریخ سیاست خارجی ایران که طی سه دهه گذشته در کشورمان منتشر شده است، در سال۱۹۶۶ اثری را تحت عنوان «تاریخ روابط خارجی ایران؛ یک کشور در حال تحول در امور جهانی» توسط دانشگاه ویرجینیا منتشر کرد. این فیلمساز جنوبی درباره تأثیر شناخت خود از منطقه محل زندگیاش بر فیلمسازی خود گفت: طبیعی است که من بهعنوان یک فرد خوزستانی، تجربه جنگ را همواره در زندگی خود داشتهام. هرمز یکی از اسواران بود و در آن مناطق بیشتر با راهزنان عرب درگیر بود و همچنین از طرف شرق نیز مسئولیت جنگ با دزدان دریایی خلیج پارس را داشت. أما «هرمزان» که رییس یکی از هفت خانوادهٔ بزرگ ایرانی بود پس از جنگ قادسیه بجانب خوزستان شتافت و در ۱۷ هجری قمری «عتبه» حکمران بصره لشکری به شوش فرستاد وتازیانی که در آن حدود اقامت داشتند با لشکر عرب همدست شدند و «هرمزان» در دو جنگ شکست خورده مجبور گردید شهر اهواز و یک قسمت از زمین های خوزستان را از دست بدهد.

سوای افرادی که بدون آگاهی در این مورد صحبت میکنند، در سالهای اخیر، حکام امارات و برخی از محققان داخلی، منطقهای و غربی تحت حمایت مالی و سیاسی آنها تعمدا این ادعای دروغ معاوضه را مطرح میکنند تا القا کنند که در این مورد امارات قربانی زدوبند دو قدرت بزرگ ایران و بریتانیا شده است. به عبارت دیگر، سیاست خارجی پاکستان، تا حد زیادی تحت تأثیر اختلاف با هند بر سر مسأله کشمیر قرار دارد و برقراری رابطه با کشورها از سوی پاکستان، به دوری و نزدیکی آنها به هند وابسته است. اگرچه اعطای این کمکها با توجه به برخی تحولات داخلی و سیاست خارجی پاکستان با نوساناتی همراه بوده اما برای حل مشکلات اقتصادی این کشور بسیار حیاتی و مهم بوده است. در مقابل، پاکستان با توجه به مشکلات ساختاری که با هند دارد همواره برای همزیستی مسالمتآمیز با هر رژیمی در ایران تلاش نموده است. باید باور کرد که ترس آمریکاییها از جنگ با ایران بیشتر و منطقیتر از ترس ایرانیها از جنگ با آمریکاست. باید به یاد داشته باشیم که نیروهای ایرانی در مدت جنگ ایران و عراق استفاده از قایق های تندروی مجهز به مسلسل سنگین و راکت را ابداع کردند.

دیدگاهتان را بنویسید