روش بارور کردن ابرها و تشکیل باران مصنوعی

1.نظریه گیراندازی:ماه در فاصله بعیدی از زمین تشکیل شده و بعدا زمین آن را گیر انداخته است. طول این سایه، بر اثر تغییر فاصله ی زمین از خورشید، تا حدود 40،000 کیلومتر نسبت به مقدار متوسط تغییر می کند. اما اگر قرار باشد این نظریه را جدی بگیریم مواد تشکیل دهنده ماه باید تقریبا مشابه مواد تشکیل دهنده زمین باشد زیرا فرض می شود که این دو کره از ماده سحابی واحدی تولید یافته اند.از یافته های برنامه آپولو چهره کاملا متفاوتی اشکار می شود:درصد آهن موجود در ماه نسبت به مقدار این عنصر در زمین به نحو چشمگیری کمتر است.برخی اجسام فرار آن در ماه اندک اند و برخی اجسام دیر گداز در مقایسه با گوشته زمین در ماه اندکی فراوان ترند.به اعتبار این واقیعت ها میتوان بر علیه نظریه سوم استدلال کرد و به نظریه دیگری رسید. یکی را “جلودار” و دیگری را “دنبالهرو” مینامیم. دو نقطه ای که در آن ها ماه صفحه ی دایرة البروج را قطع می کند، عقدتین نامیده می شود: یکی از این دو عقده ی راس ( گره ی شمالی ) است و دیگری عقده ی ذنب ( گره ی جنوبی ) . تولیدکنندگان سخت افزارهای مختلف معمولا برای بیان سرعت پردازش دستگاه های خود از واحد فلاپس استفاده می کنند.

ذرات مواد جامد و مایع در امتداد خط انتشار موج نوسان می کنند. نخستین مرحلث در این واکنش وقتی صورت می گیرد که دو هسته هیدروژن به هم جوش می خورند و شکل خاصی از هیدروژن به نام دوتریم ( 12H ) تشکیل می شود. هیدروژن، ساده ترین اتم موجود در عالم، مرکب از یک پروتون (ذره ای با بار مثبت) در هسته و یک الکترون ( ذره ای با بار منفی) در فاصله ای دور از هسته است. آ. خسوف ( ماه گرفتگی): زمین در حرکت مداری خود به دور خورشید سایه اش را، که در فضا در سمتی مخالف خورشید ممتد است، به دنبال می کشد. چون ماه نسبتا به ما نزدیک است، آن را به جرم درخشانی میبینیم، اما به علت بازتابش بسیار کمی که دارد در زمره اجرام تاریک فضا به شمار می آید. بنابراین،مشخصه یک میلیارد سال اول موجودیت ماه را میتوان ایجاد دهانه های عام ناشی از برخورد تکه بسیار بزرگ ماده با ماه دانست.انفجار تکه های بسیار بزرگ ممکن است سبب ایجاد گودال های عظیمی شده باشد که بعدا با پر شدن گدازه ها،دریا های ماه را که امروزه می بینیم،ایجاد کرده باشد.پر شدن این گودال ها،که بعضی حلقه ای شکل و حاوی ماسکون اند و بعضی دیگر که به اشکالی نا منظم اند مانند اقیانوس توفانها،مرحله دوم گرم شدن ماه را نشان می دهند.منبع این گرما احتمالا وجود یک هسته ی مذاب یا حاصل واپاشی عناصر پرتوزا بوده است.به نظر ما،در گوشته فوقانی زمین هم واپاشی مواد پرتوزاست که گرما ایجاد می کند.این نوع گرمایش به صورت فعالیت های اتشفشانی ظاهر می شود.در این صورت ممکن است سیل گدازه ها نواحی پست،مانند گودال های ماه را پر کردهو دریا های ماه را به وجود اورده باشد.عمر بازالت موجود در دریا های ماه نشان می دهد که جاری شدن سیل گدازه ها بین 3.1 تا 3.8 میلیارد سال پیش صورت گرفته و تا حدود چند صد میلیون سال ادامه داشته است.از آن پس،آرامش نسبی در ماه حاکم شده است.تنها موارد استثنا چند برخورد در دریا های ماه؛و چند دهانه جوان در جای دیگر بوده که با پرتو های درخشان آشکار شده است.به نظر می رسد این پرتو ها از بعضی دهانه های نو تشکیل،گسیل می شود.اما فرایندی که تا امروز ادامه دارد بمباران مدام سطح ماه با ریز شهاب سنگ هاست.این عمل در طی میلیون ها سال عمر ماه،صخره های آن را خرد کرده و لایه ای خاک را به روی آن نشانده است.برخورد ریز شهاب سنگ ها و نیروی گرانشی دو عامل اصلی فرسایش سطح ماه به شمار می آیند.لبه های تیز دهانه ها بر اثر بمباران مدام،به آهستگی بسیار گرد شده اند و نیروی گرانش،سبب شده است که ماده خرد شده در دامنه های سراشیب بلغزد.

کسوف زمانی روی میدهد که سطح زمین بخشی از مخروط سایه ی ماه را قطع کند. اگر ماه مخروط را به طور مرکزی قطع کند، نزدیک به دو ساعت در خسوف کامل خواهد بود، زیرا قطر ماه در حدود 3،500 کیلومتر و سرعت متوسط آن 3،200 کیلومتر در ساعت است. عده ی دفعاتی که ماه مخروط سایه را قطع می کند، کسر کوچکی از تعداد دفعاتی است که از بالا یا از زیر آن می گذرد. زمان بر روی کره ماه کاملا متفاوت از زمین است؛ به طوری که در این سیاره یک سال به ۱۲ «روز» تقسیم می شود و هر روز آن معادل یک ماه بر روی کره زمین است. این وضعیت هر 53059ر 29 روز یک بار تکرار می شود. شکل زیر دو وضعیت ماه را که در آن ها شرط 1 برقرار است نشان می دهد. کره ی ماه نیمی از یک ماه را در زیر صفحه ی دایرة البروج به سر می آورد ونیم دیگر را در بالای آن.

روایت است کسى که در رجب در صبح هفتاد مرتبه و در شب نیز هفتاد مرتبه بگوید: “أَسْتَغْفِرُاللهَ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ” و پس از اتمام ذکر، دستها را بلند کند و بگوید: “اللَّهُمَّ اغْفِرْلِى وَ تُبْ عَلَىَّ” اگر در ماه رجب بمیرد خدا از او راضى باشد و به برکت ماه رجب، آتش او را مس نکند. در ماه رجب دعاها و اعمال خاصی وارد است که مهمترین آنها «اعمال ایام البیض» (۱۳ تا ۱۵ ماه) و اعمال امداوود و برنامه اعتکاف است. اما آیا از خود پرسیدهاید که هر کدام از این ابرها چگونه تشکیل میشوند، چه اسمی دارند یا در چه فاصلهای از ما قرار گرفتهاند؟ از این رو هیچ نشانه هایی از فرسایش عادی روی زمین در ماه نمی بینیم.اگر در سنگ های ماه آب وجود داشت،انقباض و انبساط ناشی از یخ بستن و آب شدن مجدد یخ، توام با تغییرات شدید دمای ماه، سنگ ها را خرد می کرد. به علاوه، پدیده هایی مانند فلق و شفق که با آن ها آشناییم،در ماه صورت نمی گیرد. صلب بودن محور.محور زمین زاویه ی میل خود را با صفحه ی مدارش حفظ می کند و پیوسته رو به سوی ستاره ی جدی است.از این لحاظ زمین چرخان شباهت بسیار به یک ژیروسکوپ چرخان دارد.محور زمین مانند محور ژیروسکوپ دارای تقدیمی است.

دیدگاهتان را بنویسید