اهداف و پیامدهای سیاست جمعیتی جدید چین – شورای راهبردی روابط خارجی

نگرانی چینیها در مورد آمریکا محدود به نفـوذ در منـاطق مختلـف جهـان نیست، بلکه در دوره جنگ سرد، دغدغه بنیادی چین در سیاست خارجی عبارت بود از حفظ امنیت چین در برابر تهدیدات احتمالی دو ابرقدرت آمریکا و شوروی و در این راستا، چین در مقام دولت کمونیستی ابتدا اتحاد ناموفقی با شوروی را تجربه کرد. در این راستا، سیاست خارجی چین جهت بسط نفوذ این كشور در خاورمیانه به تعمیق و نهادینهسازی مناسبات چین با كشورهای این منطقه، به ویژه بازیگران اصلی آن پرداخته است. با در نظر داشتن سابقه و روند رو به رشد مبادلات تسلیحاتی چین و خاورمیانه، این مؤلفه را نیز میتوان به عنوان یكی از مؤلفه اصلی تأثیرگذار بر سیاست خاورمیانهای این كشور محسوب كرد. رشد مصرف نفت چین به قدری سریع صورت گرفت كه این كشور در سال ۲۰۰۳ با پیشی گرفتن از ژاپن به دومین مصرف كننده نفت در جهان تبدیل شد. در همین راستا صورت گرفت.

احداث پالایشگاهی در كوانگزو توسط عربستان با هزینهای بالغ بر هشت میلیارد دلار. هدف این مقاله تبیین سیاست خاورمیانهای چین در یک دهه اخیر با با تمرکز بر مفهوم «موازنه سازی منطقهای» است. در برخی از مواد بدهیهای موجود بیمه اجتماعی، تهدیدی برای جذب منابع کمیاب، به صورتی متناسب با پیری جمعیت است. از این منظر رئالیستی، چین با وجود ظاهری محافظهکار، تدریجاً به دنبال تغییر وضع موجود بینالملل است. البته این روابط به این معنی نیست که تضاد ها و اختلافاتی بین چین و شوروی وجود نداشته و نباید انتظار داشت اتحاد دو کشور همچون دهه ۱۹۵۰ باشد. نكته مهمی كه پیرامون مبادلات تسلیحات بین چین و كشورهای منطقه وجود دارد این است كه علیرغم حجم قابل توجه این مبادلات، معمولاً اطلاعات اندكی پیرامون چند و چون آن به بیرون درز میكند كه شاید ناشی از حساسیت ایالات متحده به این تبادلات باشد. ایالات متحده در اعتراض خود تا آنجا پیش رفت كه تهدید به حذف اسرائیل از برنامه مشترك ساخت جنگنده f-۳۵ كرد. در نهایت نیز این کشور ضمن همصدایی با جهان سوم و همچنین منع تنش در برابر شوروی ، با ایالات متحده نیز به تفاهیم رسید.

ولی نبرد روایتها در خصوص کرونا، آن روند را نیز به تنش واداشت، چنانکه به نبردی دیپلماتیک و نهایتاً تعطیلی متقابل کنسولگریهایشان انجامید. در طول جنگ ایران و عراق؛ چین بیش از پنج میلیارد دلار اسلحه به این دو كشور فروخت. تعهد پایدار چین به اولویت مساله «توسعه» در دستورکار سیاست جهانی، حکایت از چشمانداز چین واحد از یک نظم بینالمللی عادلانه، مردمگرا و به نفع همه کشورها، بخصوص کشورهای درحال توسعه دارد. فرضیه فرعی آن است که آنچه در رقابت چین با آمریکا در سیاست خاورمیانه ای آن اهمیت دارد، اختلاف اساسی در الگوی برخورد با کشورهای منطقه است؛ چین متعهد به الگوی وستفالیایی مبتنی به عدم دخالت در مسایل داخلی کشورها و احترام به حاکمیت دولت هاست. سیاست خارجی پکن امروز به عنوان روابط استراتژیک با کشورهای همسایه و ابرقدرت های جهان به منظور تلاش برای منافع ملی چین و ایجاد یک فضای مناسب برای توسعه داخلی این کشور به منظور رقابت دائمی در جهان در طولانی مدت خلاصه می شود.

به علاوه از سال ۲۰۰۴، چین و اعضای شورای همكاری خلیج فارس، مذاكرات خود را درباره ایجاد منطقه آزاد تجاری آغاز كردهاند كه سومین دور آن در ژانویه ۲۰۰۶ در بیجینگ برگزار شد. بر این نظر است که روی آوردن چین به این سیاست ناشی از تأثیرگذاری متغیرهای موجود در سه سطح ملی، منطقهای و جهانی است. فروش تسلیحات چین به این منطقه در ده? گزارش حاضر به تحلیل سیاست خاورمیانهای چین، به عنوان یكی از وجوه مهم سیاست خارجی این كشور میپردازد. تا حد زیادی به لطف همبستگی مشترک کشورهایمان، پس از اجلاس سران گروه بیست در سال ۲۰۲۱ در رم تصمیمات آگاهانهای در مورد همکاری بینالمللی برای احیای رشد اقتصادی، تایید واکسنها و گواهیهای واکسن، بهینهسازی انتقال انرژی و کاهش خطرات دیجیتالیسازی گرفته شد. این در حالی است که آمریکا پس از 11 سپتامبر به دنبال تعادل بین ثبات و تغییر از طریق دخالت در امور داخلی دولت ها و در برخی موارد به دنبال تغییر رژیم است .فرضیه فرعی دیگر همسو با دو فرضیه قبل، این است که به علت وابستگی چین به انرژی منطقه، چیناز حضور نظامی آمریکا در منطقه به دلیل تامین ثبات استقبال می کند، اما مادامی که این حضور نظامی موجد جنگ و ایجاد بی ثباتی نباشد.

دیدگاهتان را بنویسید